برپایی روضه خانگی اباعبدالله از قدیم الأیام زینت‌بخش خانه‌ها در ماه های محرم و صفر بوده است؛ البته برگزاری روضه‌های خانگی محدود به ماه‌ها نبوده، گاهی روضه‌ها در تمام ایام سال یا سال‌ها در یک روز خاص در هفته یا ماه برگزار می‌شدند

برپایی روضه خانگی به قدمت عزای سیدالشهداست

برپایی روضه خانگی به قدمت عزای سیدالشهداست. مراسم عزاداری برای سیدالشهدا در طول تاریخ اسلام نیز توسط اهل‌بیت و بزرگان دین موردتوجه بوده است. علاوه بر گریه و عزاداری، اموری مانند برگزاری مراسم عزا و اطعام و پوشیدن لباس مشکی در ایام عزای امام حسین (ع) نیز نزد اهل‌بیت (ع) مستحب بوده است. به‌گونه‌ای که نقل‌شده است امام صادق (ع) بخشی از ملک خود را برای عزای امام حسین (ع) وقف کردند. همچنین پس از شهادت امام حسین (ع)، زنان بنی‌هاشم به عزاداری برای سیدالشهدا پرداختند و امام سجاد (ع) برای آنان غذای نذری درست می‌کردند. بنابراین، برگزاری مراسم عزاداری و روضه خانگی سنتی است که ائمه اطهار به آن سفارش کرده‌اند

برگزاری مجالس روضه‌های خانگی یکی از رسم‌های دیرین ایرانیان است. براساس برخی نقل‌های تاریخی، روضه‌های خانگی زمانی که رضاشاه در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی، برگزاری مجالس عزاداری در مساجد و تکایا را ممنوع کرد، میان مردم رواج یافت و مردم برای برپایی مجلس عزاداری به خانه‌ها رفتند و هربار یک نفر بانی روضه در منزل خود بود و حتی پس از آزادی دوباره برگزاری مجالس عزاداری در حسینیه‌ها و مساجد، جلسات روضه‌های خانگی در کنار تکایا و هیأت‌ها ادامه پیدا کرد

تکایا و حسینیه های تاریخی محله رکاوند مراسم چندین ساله عزاداری سید الشهدا (ع) را با آداب و رسوم متولیانش زنده نگه داشته اند

از گذشته مردم رکاوند برای برگزاری مراسم عزاداری در ایام محرم به مکان های بزرگی می رفتند و دسته جمعی عزاداری می کردند اما در دوره رضاشاه معدوم برای جلوگیری از اتحاد مردمی در این ایام، عزاداری برای سالار شهیدان ممنوع شد به همین دلیل برخی از مردم این مراسم را در خانه های خود برگزار می کردند از همان زمان روضه خوانی های خانگی و جمع های کوچکتر و متعددتر برای برگزاری این مراسم تشکیل شد

در این ایام پدر حاج سید ابراهیم هاشمی، منزل مسکونی خود را به تکیه خانگی تبدیل کرد و آن را به محلی برای برگزاری مراسم عزاداری سید الشهدا تبدیل کرد به گونه ای که در این خانه که در چهارراه رکاوند واقع شده، هنوز بعد از 150 سال این مکان به سبک و سیاق قدیمی خود باقی مانده که سقف چوبی آن آیات قرآنی حک شده است